اهميت نقش نيروی انسانی در سازمانها غير قابل انکار است و عدم توجه به فراهم نمودن محيط مناسب برای آنان می تواند مسائل زيادی را برای سازمانها در برداشته باشد. نياز سازمانها به حفظ و نگهداری نيروی انسانی نيازی مبرم است؛زيرا ترک خدمت و تمايل کارکنان به ترک سازمان از جمله عواملی است که سازمان را در امر دستيابی به اهداف دچار مشکل می سازد.دانشمندان علوم رفتاریبه تازگی مسأله تنش وفشار روانی کارکنان و اعضای سازمانها را در اين رابطه مورد توجه قرار داده اند.هدف پژوهش،بررسي رابطة بين متغيرهاي تنش سازماني و تمايل به ترك خدمت مي باشد.در اين پژوهش از روش تحقيق همبستگي دو متغيري استفاده شد و از روشهاي موجود در‌آمار استنباطي همچون ضريب همبستگي پيرسون،رگرسيون خطي،آزمونT،نمودار پراكنش براي تجزيه وتحليل آماري فرضيات بهره گرفته شد كه اين اطلاعات از طريق نرم افزارSPSS - 10 تجزيه و تحليل آماري شدند.نتايج حاصل نشان داد تنش ناشي از ساختار سازماني نامناسب,بيشترين تأثير را در تمايل به ترك خدمت كاركنان دارد. پس از آن به ترتيب تنش ناشي از مسائل و مشكلات خانوادگي كاركنان؛ تنش ناشي از نوسانات حقوق و دستمزد؛ تنش ناشي از عدم امنيت شغلي نقش مؤثر در تمايل كاركنان به ترك خدمت دارد.اما تنش ناشي از ورود فناوري جديد به سازمان تأثير ناچيزی در تمايل به ترك خدمت كاركنان دارد.تنش ناشي از شرايط نامناسب كار كمترين تأثير را در تمايل به ترك خدمت كاركنان داشته است.